پیش بینی پیوند امری ضروری برای بررسی پیوند بین گره ها در شبکه های اجتماعی است. گسترش و مدل سازی شبکه های اجتماعی منجر به پیدایش شبکه های اجتماعی به صورت علامت دار، جهت دار و وزنی می شود. روابط کاربران در شبکه های اجتماعی علامت دار جنبه های ذهنی و نامتقارن وابسته به این حوزه را تعریف می کنند، لذا هر دو اصطلاح اعتماد و عدم اعتماد چالش برانگیز هستند. برای حل مسئله پراکندگی در شبکه ها و غلبه بر ابهام در روابط، یک روش اعتماد-عدم اعتماد مبتنی بر محاسبات فازی برای محاسبه قدرت پیوندها پیشنهاد می شود. هدف روش پیشنهادی پیش بینی پیوند برای حل مسئله پراکندگی در شبکه های اجتماعی علامت دار با ترکیب ویژگی های توصیف کاربران در شبکه های اجتماعی است که با تاثیر مستقیم گره های برتر و تاثیر غیرمستقیم گره های معمولی بر پیش‌بینی رتبه‌بندی ها ارزیابی می شود. اعتماد با یک سیستم فازی ممدانی مبتنی بر ویژگی های انعکاس شباهت فازی، اعتماد کلی و عدم اعتماد کلی تعیین می شود. ارزیابی روش پیشنهادی با معیار دقت بر روی مجموعه داده های شبکه های اجتماعی Epinions وSlashdot انجام شد. دقت روش پیشنهادی در مجموعه داده هایEpinions و Slashdotبه ترتیب برابر 0.991 و 0.998 می باشد. نتایج به دست آمده نشان می دهد روش پیشنهادی نسبت به مشکل پراکندگی داده ها در شبکه های اجتماعی علامت دار قوی عمل می-کند و این اثربخشی مدل پیشنهادی را بیان می نماید.

مقدمه: کلامیدیاتراکوماتیس یکی از پاتوژنهای ایجاد کننده سرویسیت است و عمدتا سرویسیت های بی علامت ایجاد می کند. برای تعیین اینکه آیا علامت دار یا بی علامت بودن سرویسیت به کلامیدیا مربوط می باشد یا نه پژوهشی با هدف تعیین رابطه کلامیدیاتراکوماتیس با سرویسیت علامت دار و بدون علامت در سال 1373 صورت پذیرفت. روش بررسی: از بین 3000 خانم مراجعه کننده به درمانگاههای زنان و تنظیم خانواده بیمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به روش case control study 302 خانم مبتلا به سرویسیت با روش مستمر (Sequential) انتخاب و به روش انتخاب تصادفی (Random) به دو گروه تقسیم شدند. 151 نفر دارای سرویسیت با علامت بعنوان مورد و 151 نفر دارای سرویسیت بی علامت بعنوان شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. کرایتریاهای علامت شامل ترشح – سوزش – خارش – درد زیر دل – کمر درد – مقاربت دردناک – لکه بینی بعد از مقاربت می باشد. برای نمونه های مورد بررسی پرسشنامه تکمیل و نمونه برداری از دهانه سرویکس جهت تشخیص پاتوژن ایجاد کننده سرویسیت انجام گردید. تشخیص کلامیدیا به روش (DFA,IFA) صورت پذیرفت. متغیرها در دو گروه توسط آزمون های آماری t.test و x2 محاسبه نسبت شانس Odd's ratio مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سن در گروه مورد 0.55±28 و در گروه شاهد 1.2±29 بود. در گروه سرویسیت های علامت دار کلامیدیا در 20% افراد و در گروه سرویسیت های بی علامت در 24% افراد وجود داشت. آزمون x2 نشان داد که اختلاف فوق از نظر آماری معنی دار نمی باشد. پاتوژنهای موجود در جمعیت مورد بررسی شامل 11% کلامیدیا، 97% گاردنلا، 9.1% کاندیدا، 9.1% اشرشیاکولی، 8.8% لاکتوباسیل، 6.6% باکتریوئید، 6.6% پپتواسترپتوکوک، 6.2% استافیلوکوک، 6.2% استرپتوکوک فکالیس، 6% تریکوموناواژینالیس، 5% گونوره، 15.7% سایر پاتوژنها بود. شانس ابتلا به کلامیدیا در گروهی که نازا بودند نسبت به سایر زنان 1.62 با فاصله اطمینان 95% (3.59و 0.73) بوده که از نظر آماری معنی دار نبود. در صورتی که در گروه بدون علامت بین نازائی و وجود کلامیدیا با P<0.001 ارتباط معنی داری وجود داشت. در گروه سرویسیت های علامت دار بین وجود کلامیدیا با سوزش ادرار با P<0.001 ارتباط معنی داری مشاهده گردید. وجود کلامیدیا در افرادیکه از قرص استفاده می کردند نسبت به سایر روشهای پیشگیری از بارداری با P<0.001 تفاوت معنی داری را نشان داد. نتیجه گیری: کلامیدیه به همان اندازه که می تواند عامل ایجاد سرویسیت علامت دار باشد قادر است سرویسیت های بدون علامت نیز ایجاد کند. توصیه می شود در معاینات عمومی در برخورد با سرویسیت ها صرف نظر از علامت دار یا بی علامت بودن آن مسئله وجود یا عدم کلامیدیا مورد نظر قرار گرفته و بیماران تحت درمان اختصاصی کلامیدیا قرار گیرند.

مقدمه: رادیوگرافی ساده قفسه صدری یک راهنمای سریع، اولیه، ارزان، در دسترس و با میزان اشعه پایین برای افتراق عفونت های مختلف یا اتیولوژی غیر عفونی بیماری های ریوی محسوب می شود و در موارد شک به پنومونی به طور وسیع انجام می شود. کاربرد معمول رادیوگرافی ساده قفسه صدری در ارزیابی بیماران تب دار نوتروپنیک بدون علایم ریوی نامشخص می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی انجام رادیوگرافی ساده قفسه صدری به طور روتین در بیماران تب دار نوتروپنیک بدون علامت ریوی بود.روش ها: در این مطالعه بیماران تب دار نوتروپنیک بیشتر از 18 سال بررسی شدند. شرح حال، معاینه فیزیکی، آزمایش خون، کشت خون، آزمایش ادرار و کشت ادرار برای آن ها انجام شد. با توجه به شرح حال، بیماران در دو گروه علامت دار و بدون علامت قرار گرفتند. دو عدد رادیوگرافی ساده قفسه صدری شامل خلفی-قدامی و نیم رخ از هر بیمار به عمل آمد. رادیوگرافی ها توسط یک متخصص رادیولوژی که از نتایج معاینه فیزیکی اطلاعی نداشت، بررسی شدند.یافته ها: در این مطالعه فراوانی پنومونی در کل جمعیت 17.8 درصد و در گروه بدون علامت ریوی 6.8 درصد به دست آمد. فراوانی پنومونی در مردان به طور معنی داری بیشتر از زن ها بود (P=0.04) همچنین با افزایش سن فراوانی پنومونی به طور معنی داری افزایش یافت (p=0.01).نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه و تفاوت قابل توجه فراوانی پنومونی در این مطالعه در مقایسه با مطالعات مشابه، گرفتن رادیوگرافی ساده قفسه صدری به طور روتین در بیماران تب دار نوتروپنیک مرد بالای 50 سال پیشنهاد می شود.

پارامتر مهمی که در نهان نگاری باید تامین شود. مقاومت آن در برابر انواع تبدیلات، فشرده سازی ها و نویزهای عمدی و غیر عمدی ست. بدین منظور معمولا واردسازی علامت پیوند در یک حوزه تبدیل مناسب و با تکنیکی خاص صورت می گیرد. هدف این مقاله، یافتن روشی مناسب جهت نهان نگاری در صحبت است. به طوری که در برابر تبدیل LPC مقاوم باشد. به دلیل خواص مطلوب کدهای شبه نویز طیف گسترده از نوع طول ماکزیمم، این کدها را به منظور تولید علامت پیوند مورد استفاده قرار دادیم. با بررسی اثری که تبدیل LPC و عکس آن بر روی این نوع از علامت پیوند می گذارد روش جدیدی در آشکارسازی علامت پیوند درگیرنده به دست آوردیم. به این ترتیب، بدون اینکه فرآیند واردسازی علامت پیوند مستلزم حوزه تبدیل خاص و تکنیک پیچیده ای باشد، هدف ذکر شده محقق می شود.

دین، شیوه و روش صحیح زندگی کردن را به انسان می آموزد و به تعبیر علامه طباطبایی «ان الدّین فی عرف القرآن هو السنه الاجتماعیه الدائره فی المجتمع»، از این رو هنگامی که دین بد فهمیده می شود، مسیر زندگی انسانها منحرف می گردد و همان گونه که شخص بی دین از صراط مستقیم خارج شده است، شخصی متدینی هم که تلقی صوابی از دین ندارد، بیرون از صراط مستقیم است. دینداری دارای لغزشگاههای مختلفی است که یکی از خطرناکترین آنها «سطحی نگری» است. دیندار سطحی نگر، چیزی از دین را «منکر» نمی شود و در صدد «مخالفت» با دین هم نیست، ولی درک او فراتر از برخی ظواهر نمی رود و به «فهم عمیق» از دین دست نمی یابد.سطحی نگری دینی «عللی» دارد و «علایمی» که با این علل و علایم می توان زمینه های آن را شناسایی کرد و به میزان گستردگی و شیوع آن در جامعه دینداران پی برد و با توجه به این علل و عوامل می توان «عاقبت» آن را پیش بینی کرد. یکی از این علایم، «زود باوری» است. افراد سطحی نگر، بسیار زود باورند و به راحتی می توان فضای ذهنی آنها را اشغال کرد و زمام اندیشه شان را به دست گرفت. آنها به دلیل اینکه به معضلات هر مساله توجه ندارند و از تجربه و تحلیل عمیق و همه جانبه مسایل دینی عاجزند، به سرعت و به سهولت، به «یقین» و اطمینان می رسند. چه بسیار مسایلی که برای متفکران جای شک و تردید داشته و دانایان با احتیاط نسبت به آن اظهار نظر می کنند، ولی سطحی نگران، از موضع «جزمیت» درباره آن نظر می دهند و چه بسیار مسایلی که اندیشمندان آن را «نظری» دانسته و نیازمند «دلیل» می شمارند، ولی سطحی نگران آن را «بدیهی» معرفی کرده و بی نیاز از استدلال می شمارند و بحث درباره آن را «تخطئه» می کنند. مثلا زود باوران به راحتی ادعای کشف و شهود و یا ملاقات با امام زمان را «تصدیق» می کنند و به صرف اینکه از فلان واعظ و یا مداح شنیده اند، آن را وحی منزل می دانند، ولی اهل نظر چون تابع دلیل اند، در برابر ادعاهای بی دلیل مقاومت می کنند و به خود جرات می دهند که درباره اعتبار هر دلیل، به بحث و تامل بپردازند. از این رو فقیه بزرگی مانند آیت اله خوئی در برابر همه حکایتهایی که درباره ملاقات با امام زمان نقل شده، می ایستد و می گوید: ادعای رویت امام زمان در عصر غیبت پذیرفته نمی شود: «اما زمان الغیبه فادعاء الرویه فیه غیر مسموعه».، او می گوید ما وظیفه داریم که هر کسی مدعی رویت حضرت شود، او را «تکذیب» نماییم: «انّا مأمورون بتکذیب مدعّی الرویه».، علامه بحر العلوم هم که بسیاری از حکایتهای تشرف منسوب به اوست، «امتناع رویت حضرت» در عصر غیبت را مبنایی دانسته که در مسایل مختلف باید به آن توجه داشت، از این رو می گوید، گاه برخی از علمای ابرار عینا به «سخن» حضرت آگاه می شوند، ولی امکان این گونه علم به کلام امام، به معنی «امکان رویت» حضرت نیست و باید ادعای آنان، با «امتناع رویت» سازگار باشد: «ربما یحصل لبعض حفظه الاسرار من العلماء الابرار العلم بقول الامام (ع) بعینه علی وجه لا ینافی امتناع الرویه فی هذه الغیبه...»

اتخاد دو منشا «ثبت» و «استفاده» به عنوان مبانی ایجاد حق علامت تجاری منجر به شکل گیری رویکردهای حقوقی متفاوت نسبت به ثبت علامت تجاری در نظام های حقوقی مختلف دنیا شده است که از نظر اصول و آثار حقوقی، در دوران میان «ثبت به عنوان اعلام کننده حق علامت تجاری ایجاد شده به موجب استفاده» و «ثبت به عنوان ایجاد کننده حق علامت تجاری» می باشد. پذیرش مطلق یا نسبی هر کدام از این دو دیدگان منجر به شکل گیری چهار سیستم ثبتی متفاوت شده که عبارتند از: سیستم استفاده مطلق، سیستم استفاده نسبی، سیستم ثبت مطلق و سیستم ثبت نسبی . که دو مورد اول از اقسام سیستم های اعلامی و دو مورد دوم از اقسام سیستم های ایجادی ثبت محسوب می گردند. بررسی ها نشان می دهد «سیستم ثبت نسبی» در میان آنها هم می تواند قطعیت حقوقی مورد انتظار از سیستم ثبتی را تامین کند و هم با حفظ حقوق مکتسب استفاده کننده مقدم، منجر به تامین عدالت حقوقی گردد. نظام حقوقی ایران، از سال 1304 تا کنون فراز و فرود های فراوانی را در اتخاذ هر یک از این دو منشا طی نموده است و نهایتا در قانون حمایت از مالکیت صنعتی 1403 به سمت سیستم استفاده نسبی تمایل پیدا کرده که با کاهش نقش ثبت نسبت به قانون قبلی، می تواند منجر به چالش در قطعیت حقوقی به عنوان مهمترین کارکرد سیستم ثبتی شود.